Mijn studentenleven als diabeet

Zoals jullie misschien wel weten voel ik me een eeuwige student. Ik zit in het laatste jaar van mijn opleiding, maar doe over de eindfase al 1,5 jaar momenteel (normaal gesproken een jaar). Dit is op zich nog niet zo erg, maar ik merk dat mijn motivatie ver te zoeken is. Gebrek aan motivatie, deadlines missen en alles op het laatste moment doen brengt stress met zich mee en dit heeft enorm veel invloed op mijn diabetes. Maar ook de feestjes, op kamers wonen en stages hebben veel invloed gehad op mijn diabetes, hierover wil ik jullie iets meer vertellen.

Stress

Stress is iets waar ik op het Hbo kennis mee heb gemaakt, want eerlijk daarvoor had ik niks om mij echt druk om te maken. De eerste twee jaar heb ik last gehad van enorme prestatiedrang en ging ik koste wat kost voor een hoog cijfer. De invloed op mijn suikerwaardes waren duidelijk te zien. Het zorgde voor enorm hoge waardes die met geen mogelijkheid omlaag te krijgen waren, soms dacht ik zelfs dat mijn insuline niet meer werkte. Niet echt bevorderlijk als je een toets moet maken of een verslag op een bepaalde datum in moest leveren. Het zorgde voor weinig concentratie, waardoor ik niet altijd optimaal kon presteren.

Op mezelf wonen

In mijn eerste schooljaar van mijn opleiding ging ik op kamers wonen in een studentenhuis met 9 andere huisgenoten. Dit was natuurlijk top, want wie wil er nu niet iedere avond gezelligheid met lekker eten en een drankje. Dit heb ik ongeveer een jaar volgehouden totdat het zijn tol eiste. Ik ging erg mee in de levensstijl van mijn huisgenoten en dit was niet bepaald de gezondste. Vooral het onregelmatige en ongezonde eten kon mijn lichaam niet echt aan. Confronterend moment, maar ik heb het voor elkaar gekregen gezonder te gaan leven, met de nodige weerstand vooraf. En terugvallen in mijn oude patroon was soms onvermijdelijk en gebeurde dus ook wel eens.

Onbekende stad

Wat ik nog het meest moeilijke vond was dat ik alleen was in een voor mij nieuwe stad met nieuwe mensen. Er waren gelukkig al snel mensen om mij heen die rekening hielden met mijn diabetes, maar dingen als alleen slapen, met de angst een hypo te krijgen in mijn slaap, en de bijkomende kwaaltjes die ik kreeg waren niet altijd makkelijk. In het begin heb ik veel last gehad van het feit dat ik vaak ziek was en dit vond ik niet altijd makkelijk in het bijzijn van anderen. Ik moest heel erg wennen aan datgeen wat mijn lichaam deed en daarbij ook nog de totaal nieuwe omgeving.

Daarbij ben ik wel ontzettend dankbaar voor de steun die ik heb gehad van iedereen die ik heb leren kennen en de hulp vanuit school was ook heel fijn. Ik kwam in contact met mensen die ook diabetes hebben en dit zorgde ervoor dat ik steeds meer leerde en ik er ook beter over kon praten. Mijn studententijd was echt een toptijd, maar door mijn diabetes heeft het zijn moeilijke momenten gekend. Desondanks heb ik niet minder kunnen genieten van alles wat ik mee heb gemaakt en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Deze stresskip gaat nog even een paar weken haar best doen en dan kunnen we deze studie hopelijk afsluiten!

🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s