Wat ik het meest mis aan mijn leven zonder diabetes type 1

Op mijn 20ste werd mijn leven totaal op zijn kop gezet door de diagnose diabetes type 1. 20 jaar heb ik een ‘normaal’ leven kunnen leiden en was er niks waar ik rekening mee hoefde te houden. Vandaag de dag is dat helaas wel anders, maar wat mis ik nu het meest aan mijn leven voordat ik 20 werd… Toen ik hierover na ging denken kwam ik tot de conclusie dat ik al best wel heel erg gewend ben aan mijn huidige leven, maar er zijn altijd dingen die gemist worden.

Impulsiviteit

Een van de dingen die ik het allermeeste mis is mijn impulsieve plannen. Ik ben van nature iemand die niet veel plant, maar alles op zich af laat komen. Doordat ik diabetes kreeg werd ik gedwongen om mijn leven te plannen en overal over na te denken. Dit haalt af en toe wel een stukje van mijn persoonlijkheid weg en dit is niet altijd makkelijk om mee geconfronteerd te worden

Eten

Een logisch gemis is het eten. Ik kan lang niet meer alles eten wat ik wil. Op de middelbare school at ik heel veel snoep, chocola, chips etc. Dit is natuurlijk niet het meest gezonde om te eten, dus het is een prettige bijkomstigheid dat ik het niet meer kan eten. Maar soms zou ik nog wel een hele zak M&M’s leeg willen eten, maar dat moet ik helaas laten, om nare gevolgen te voorkomen.

Energie

Voordat ik diabetes kreeg had ik altijd energie voor tien. Ik kon dagen achter elkaar presteren en vol energie zitten zonder veel te slapen, maar sinds ik diabetes heb voelt mijn lichaam af en toe aan alsof het nachten geen slaap heeft gehad. Dit is vaak frustrerend en ik moet er ook dingen door laten waardoor ik er niet bepaald vrolijker van wordt.

Onbezorgdheid

Het laatste wat ik graag terug zou willen hebben is mijn onbezorgde leven dat ik leidde voor de diagnose. Ik hoefde niet na te denken over wat ik ging doen, ik kon gewoon naar feestjes gaan zonder op te letten dat ik genoeg at etc. Dit is wat nu beslist niet meer kan, omdat het vervelende gevolgen kan hebben. Iets wat ik enorm heb moeten leren, maar momenteel wel geaccepteerd heb.

Al deze dingen vind ik soms ontzettend vervelend, maar nu na 4,5 jaar raak ik er langzaam aan gewend. Zo ben ik iemand geworden die graag de controle houdt over van alles en nog wat en ik ben daar niet geheel ontevreden over. Ook een gezonde leefstijl is voor niemand slecht dus uiteindelijk ook iets wat positief kan uitpakken. Mijn leven en ik zelf ben enorm veranderd door de diagnose, maar ik merk dat mijn kenmerken die ik had voor de diagnose nog steeds verborgen zitten en ik hoop deze ooit weer tevoorschijn te kunnen toveren en er een nieuwe draai aan te kunnen geven.

🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s