Diabetes en de bijkomende irritaties

Iedereen heeft wel eens irritaties op allerlei verschillende vlakken. Zo irriteer ik me wel eens aan de mensen in mijn omgeving, de trein die weer eens vertraging heeft, aan mijn eigen domme acties etc. Nu brengt diabetes ook een aantal irritaties met zicht mee. Ik wil dit graag met jullie delen, omdat het ook behoort tot een aantal inzichten die ik zelf heb gekregen door de irritaties.

Iedere keer weer opnieuw benoemen

Een van de grootste irritaties vind ik het onbegrip van de ziekte. Eerlijk, aan de buitenkant zie je niks aan mij, tenminste niet dat ik diabetes heb. Ik zal dus altijd zelf moeten vertellen dat ik diabetes heb als ik wil dat er rekening mee gehouden wordt. Nu was ik vooral in het begin geen held in het praten over mijn ‘zwaktes’, want ja dat is hoe ik mijn diabetes zag en soms nog zie. Elke keer weer mijn verhaal opnieuw vertellen aan onbekende mensen en weer dezelfde vragen beantwoorden is niet altijd het leukste om te doen.

Uitspraken

Wanneer ik mijn verhaal heb verteld komen regelmatig vervelende opmerkingen naar buiten, echter bedoelen de meeste mensen het niet zo, maar het komt niet altijd fijn over. uitspraken als; ‘Het is vervelend, maar je kan er prima mee leven’ of ‘Je went wel aan het spuiten, het is gewoon een kwestie van accepteren’, zijn niet altijd fijn om te horen. Want ja, je kan er mee leven en ja je went aan het spuiten, maar er komt zoveel meer bij kijken wat je leven enigszins overhoop gooit. Dus zoals je begrijpt is dat niet altijd prettig om te horen, al snap ik de natuurlijke reactie wel, want ja wat moet je zeggen als iemand verteld dat hij chronisch ziek is.

Hypo’s komen nooit gelegen

Een irritatie die dichter bij mezelf ligt zijn de vele hypo’s (lage bloedsuikerspiegel) die ik heb op momenten dat het totaal niet uitkomt. Aangezien ik soms nogal druk en hyper kan zijn van mijzelf heb ik vaak hypo’s op onverwachte momenten en dit maakt me boos. Wanneer ik bijvoorbeeld naar een feestje ga, waar ik enorm enthousiast van wordt schiet ik in een hypo. Wanneer ik enthousiast ben voor een wedstrijd schiet ik in een hypo. Wanneer ik net iets te hard heb gefietst voor een belangrijke afspraak schiet ik in een hypo. Wanneer ik aan het shoppen ben, schiet ik in een hypo. Op zulke momenten functioneer ik niet en moet ik mezelf ook echt rustig zien te houden, omdat ik mijn bloedsuikerspiegel anders met geen mogelijkheid omhoog krijg. Je kan wel zeggen dat mijn irritatie level dan wel enorm omhoog schiet.

Bovenstaande dingen zijn wel een van mijn grootste irritaties met mijn diabetes. Tegenwoordig kan ik veel wel naast me neer leggen, maar dit lukt mij niet altijd. Ik wil hiermee niet zeggen dat ik me altijd aan al deze dingen irriteer, maar ik hoop dat ik hierdoor wel een soort bewustzijn creëer van het effect van uitspraken en de zaken die je niet ziet bij iemand met diabetes.

🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s