De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Ransom Riggs

Bijzondere opa

Monsters, bijzondere kinderen, bijzondere opa. Jacob gelooft geen woord van wat zijn opa hem probeert wijs te maken over zijn jeugd. Hij zegt dat hij opgegroeid is in een weeshuis vol bijzondere kinderen. Onder andere een kind dat kan vliegen, een die onzichtbaar is, een die mensen en dieren tot leven kan wekken en een bijzonder meisje die vuur kan maken met haar handen.

Een sprookje vind Jacob, totdat zijn opa op een brute wijze wordt vermoord en het erop lijkt dat een monster met meerder tongen er verantwoordelijk voor is. Jacob verteld het zijn ouders, maar wordt voor gek verklaard. Monsters bestaan niet en hij is volgens zijn ouders te veel gaan geloven in de verhalen van zijn opa.

Op onderzoek uit

Echter vind zijn psycholoog dat het tijd is die waarheid of leugen onder ogen te zien en moedigt Jacob dan ook aan om op zoek te gaan naar het huis waar zijn opa gewoond heeft. Hij reist samen met zijn vader af naar een eiland in Engeland.

Op het eiland gaat Jacob op avontuur uit en komt erachter dat het huis waar zijn opa heeft gewoond wel bestaan heeft en dat geen leugen was. Maar de bijzondere kinderen uit zijn verhaal zijn nergens te bekennen. Totdat hij in een keer een schim van een meisje voorbij ziet schieten en hij erachteraan rent.

Wanneer hij haar helemaal gevolgd is komt hij uiteindelijk uit bij een voor hem onbekende wereld, maar op hetzelfde eiland. Zal het verhaal van zijn opa dan toch waar zijn? Zijn er mensen die nu nog leven en zijn opa in zijn jonge jaren gekend hebben?

Prachtige wereld

De wereld waarin Jacob zich gaat bevinden in de loop van het boek vond ik vrolijk en onheilspellend tegenlijk. De verhalen die zijn opa verteld worden ondersteund met foto’s van de kinderen waarmee hij in het huis heeft gewoond. Op een van de laatste bladzijdes wordt verteld dat de foto’s uit verschillende archieven komen van mensen en het verhaal daaromheen verteld is. Dit vond ik een ontzettend bijzonder en mooi idee.

Ook de avontuurlijke genen van Jacob vond ik heel prettig om te lezen. Ik leefde helemaal met hem mee en vond het net zo spannend als hij het vond. Het boek was ook compleet onrealistisch, maar dit maakte het voor mij helemaal af.

Voorheen zou ik zulke boeken nooit lezen, omdat ik niet van de magie etc. hield, maar in de loop van het afgelopen jaar ben ik er anders naar gaan kijken en kan ik me helemaal verliezen in fictieve werelden als deze.

ik heb genoten van het verhaal en kijk uit om deel 2 te gaan lezen! Wat is jouw favoriete fictieve wereld? Laat het weten in de reacties!

Ranking: ⭐️⭐️⭐️⭐️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s