Ik tel tot tien – Linda Green

Het boek

‘Ik tel tot tien’ gaat over een moeder die even haar dochter uit het oog verliest en ze daarna verdwenen blijkt te zijn. Lisa en haar dochtertje Ella van vier jaar spelen samen verstoppertje in de speeltuin. Wanneer Lisa aan de beurt is wil Ella na een kleine valpartij het spelletje toch afmaken. Lisa loopt naar de grote boom waar ze tot 100 begint te tellen. Wanneer ze bij 100 is begint ze met zoeken, in de speeltuin, achter de struiken, achter de bomen, maar Ella is nergens te bekennen. Wanneer Lisa haar na een uur nog niet heeft gevonden begint te paniek toe te slaan en belt ze de politie.

Tegelijkertijd lees je het verhaal van Muriel, de vrouw die Ella mee heeft genomen naar haar huis. Muriel zag dat Ella was gevallen en dat Lisa haar handen niet had schoongemaakt. Muriel neemt Ella mee naar haar huis om de wondjes daar te verzorgen. Wanneer het kind bij haar in huis is begint het gemis van haar zoon op te spelen en besluit ze een betere moeder voor Ella te zijn dan haar eigen moeder is. Ze veranderd het kapsel van Ella en trekt haar schone kleren aan. Wanneer Ella in de spiegel kijkt beseft ze dat ze heel erg veel lijkt op de jongen op alle foto’s in het huis, Muriels zoon Matthew.

Tussendoor lees je hoe Lisa langzaam beseft dat ze haar dochter kwijt is en de politie opzoek is naar haar dochtertje van vier jaar. Datgene wat ze het meest lief heeft is er niet meer.

In de loop van het verhaal wordt het voor Muriel steeds moeilijker om Ella verborgen te houden voor buurtbewoners en de schijn hoog te houden bij Ella. Ze verteld Ella dat haar ouders niet meer voor het meisje kunnen zorgen en dat zij de zorg dus over zal moeten nemen. Muriel verteld dat Ella’s moeder ziek is in haar hoofd en ze slecht voor Ella zorgt.

Lisa zit thuis is spanning te wachten op goed nieuws en speculeert over een mogelijke dader binnen haar bekende kring van kennissen en vrienden. Niets lijdt ertoe dat Ella bij een van hen kan zijn.

Het leven van het gezin wordt aardig op de proef gesteld en er moeten moeilijke keuzes gemaakt worden. Een mix van spanning en wanhoop is duidelijk voelbaar.

Mijn mening

Ik vond het in eerste instantie een goed verhaal, omdat je je door de schrijfstijl je goed in kan leven in de hoofdpersonen. Ik dacht in het begin dat het einde redelijk voorspelbaar ging zijn, omdat beide personages uitgebreid worden beschreven en je precies weet wat er met Ella gebeurt. Echter was dir helemaal niet zo, door een verassende twist op het einde werd het spanning nog eens extra opgevoerd.

Je leest ook de onvoorwaardelijke liefde van een moeder voor haar kind. Dit las je overigens in de verhalen van beide vrouwen. Vanuit Muriel was er een bepaalde liefde aanwezig voor het kind en voor haar eigen kind wat maakte dat ze voor Ella wilde zorgen.

Vanuit Lisa was duidelijk voelbaar dat ze er alles voor over had om haar kind terug te krijgen.

Ik vond het een spannend boek met een combinatie van liefde, spanning en wanhoop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s